شب گذشته گوگل از گوشی‌های پیکسل ۴ و پیکسل ۴ ایکس‌ال رونمایی کرد که از سیستم رادار موسوم به Motion Sense بهره می‌برند. برای بسیاری از کاربران، بهره‌گیری از فناوری رادار در یک گوشی هوشمند ترکیب عجیبی به نظر می‌رسد ولی در هر صورت این تکنولوژی به افراد اجازه می‌دهد بدون دست زدن به گوشی خود، بتوانند کارهای مختلفی را انجام دهند.

پروژه سولی؛ آغاز مشخصه Motion Sense

توسعه سیستم رادار پیکسل ۴ به سال‌ها قبل برمی‌گردد؛ زمانی که بخشی از پروژه سولی گوگل بود. یکی از اهداف پروژه سولی، امکان بهره‌گیری از تکنولوژی رادار در انواع و اقسام گجت‌ها مانند گوشی‌های هوشمند، ساعت‌های هوشمند، لپ‌تاپ‌ها و دیگر موارد بوده است.

در ابتدا بزرگ‌ترین مانع برای پروژه سولی، بحث اندازه بود. یک سیستم رادار مرسوم اندازه بسیار بزرگی دارد و نمی‌توان از آن در یک گوشی هوشمند استفاده کرد. مهندسین گوگل بعد از سال‌ها تلاش موفق شدند اندازه آن را تا حدی کوچک کنند که بهره‌گیری از آن در یک گوشی هم امکان‌پذیر شود.

حتی زمانی که موفق به کاهش شدید اندازه این سیستم شدند (تصویر بالا را مشاهده کنید)، تیم توسعه‌دهنده باید راهی پیدا می‌کردند تا سیگنال‌های رادار را به چیزی که یک گوشی هوشمند درک می‌کند، تبدیل کنند. چنین چیزی شاید ساده به نظر برسد، اما فرایند بسیار پیچیده‌ای محسوب می‌شود.

به‌عنوان مثال، اگر کسی به شما گفته باشد که دست خود را مقابل یک سنسور رادار حرکت دهید، چگونه این کار را انجام می‌دهید؟ ممکن است دست شما از چپ به راست حرکت داده شود؟ راست به چپ؟ بالا و پایین؟ آیا حین انجام این کار کف دست شما باز است یا بسته؟ آهسته یا سریع حرکت می‌دهید؟ این‌ها تمام متغیرهایی هستند که تیم توسعه‌دهنده برای تفسیر حرکت ساده دست باید مدنظر قرار دهند.

با وجود پیشرفته بودن این قابلیت، هنگامی که پیکسل ۴ تازه خریداری شده را از جعبه بیرون می‌آورید، امکانات مربوط به Motion Sense تا حد زیادی محدود خواهد بود. از آنجایی که این تکنولوژی در اول راه قرار دارد، فعلا کارهای زیادی با آن نمی‌توان انجام داد ولی در ادامه روزبه‌روز از قابلیت‌های بیشتری پشتیبانی می‌کند.

ویژگی‌های فعلی سیستم رادار پیکسل ۴

در حال حاضر، قابلیت Motion Sense برای عکس‌العمل از سه متغیر بهره می‌برد: حضور، دسترسی و حرکت. در ابتدا به متغیر حضور می‌پردازیم. سیستم رادار پیکسل ۴ در تمام اوقات یک میدان راداری با شعاع حدود ۳۰ سانتی‌متری ایجاد می‌کند (به غیر از اوقاتی که نمایشگر به طرف پایین قرار گرفته باشد). به همین خاطر، پیکسل ۴ خیلی سریع حضور کاربر در اطراف خود را تشخیص می‌دهد. وقتی که نزدیک پیکسل ۴ می‌روید، به‌عنوان مثال نمایشگر همیشه روشن فعال می‌شود و اگر فاصله بگیرید، غیرفعال خواهد شد.

موضوع بعدی، دسترسی است. این سیستم راداری تلاش کاربر را برای به دست گرفتن گوشی تشخیص می‌دهد. اگر چنین کاری را انجام دهید، سیستم رادار می‌تواند قابلیت تشخیص چهره را فعال کند تا خیلی سریع گوشی آنلاک شود. همچنین حین این روند، صدای مربوط به آلارم یا تماس ورودی هم قطع می‌شود.

در نهایت باید به حرکات دست اشاره کنیم. با توجه به وضعیت پیکسل ۴ حرکات دست می‌تواند نتایج مختلفی به همراه داشته باشد. به‌عنوان مثال برای تماس ورودی، حرکت دست می‌تواند این تماس را رد کند و چنین حرکتی منجر به قطع شدن آلارم می‌شود. از دیگر قابلیت‌ها می‌توانیم به امکان تعویض آهنگ در حال پخش اشاره کنیم.

لازم به ذکر است با توجه به اینکه سیستم رادار پیکسل ۴ باید مجوز دولت کشورهای مختلف را دریافت کند، در کشورهایی مانند آمریکا، استرالیا، کانادا، فرانسه، ژاپن و بریتانیا روانه‌ی بازار می‌شود و مثلا به دلیل عدم دریافت مجوز از کشور هند، در بازار این کشور عرضه نخواهد شد.

پتانسیل‌های سیستم رادار پیکسل ۴

حالا که گوگل موفق شده سخت‌ترین بخش قضیه یعنی قسمت سخت‌افزاری را تعبیه کند، گوگل از طریق ارائه‌ی آپدیت‌های نرم‌افزاری می‌تواند امکانات بیشتری برای این سیستم به ارمغان بیاورد. در این زمینه می‌توان امکانات زیادی را مطرح کرد و مثلا کاربران با حرکت خاصی می‌توانند حالت Do Not Disturb را فعال کنند.

در نهایت باید ببینیم که آیا گوگل می‌تواند این مشخصه را به یک ویژگی واقعا مفید تبدیل کند یا اینکه در نهایت به‌عنوان یک ویژگی پر زرق‌وبرق نه‌چندان کاربردی از یاد می‌رود. پیش از این گوشی‌های دیگری سیستم مربوط به تعامل بدون لمس را عملی کرده‌اند که البته هیچ‌کدام از آن‌ها مبتنی بر رادار نبوده است. در آینده نزدیک، با قاطعیت بیشتری می‌توان در مورد کاربردی بودن یا شکست این مشخصه اظهارنظر کرد. در ادامه می‌توانید ویدیو‌ی منتشر شده مربوط به این قابلیت را مشاهده کنید.